Koniec roku jak zawsze sprzyja podsumowaniom. Rok 2006 przyniós³ do¶æ nieoczekiwane, aczkolwiek patrz±c z naszej perspektywy jedyne rozwi±zanie dotycz±ce za³o¿enia ma³ego na razie, ale maj±cego jasne cele zespo³u. Otó¿ dziêki ¿yczliwo¶ci i zrozumieniu  osób zwi±zanych z ratownictwem opolskim, mo¿emy cieszyæ siê pierwszymi sukcesami. Debiut ca³ego teamu mia³ miejsce na Mistrzostwach Polski w Kozienicach sk±d przywie¼li¶my 6 medali.

Jak zwykle nie zawiód³ Grzesiek, zdobywaj±c 4 medale (1 z³oty i 3 srebrne). Przemek trochê poni¿ej swoich mo¿liwo¶ci i oczekiwañ zdoby³ srebro i br±z.  Wyj±tkowo wyrównany poziom tych zawodów nie pozwoli³ wszystkim stan±æ na podium, ale wyniki ¿yciowe pozosta³ych ¶wiadcz±, ¿e nie odpuszczamy. Mariusz i nasze „odkrycie” Tomek zapowiadaj± ostr± pracê, bo ich ambicje zosta³y podra¿nione otarciem siê o podium. Ja zmieniam grupê, wcale nie na ³atwiejsz±, ale dam radê.

W sumie zd±¿yli¶my wystartowaæ w 3 zawodach. Klaudiusz w Londynie pokaza³, co potrafi i zasygnalizowa³, na co go jeszcze staæ. Ale prawdziwym hitem, je¶li chodzi o start by³y zawody w Opolu. Wystartowali w naszych barwach jak na Opolskie Ratownictwo Specjalistyczne przysta³o tak¿e ratownicy, a jednocze¶nie nasi przyjaciele. Grzesiek Glapiak, Andrzej Niezbrzycki oraz Zbigniew Radomski pokazali, ¿e ratownikami s± nie od noszenia pomarañczowych koszulek, ale ¿e p³ywaj± te¿ fantastycznie. Liczyli siê w rywalizacji z utytuowanymi mastersami i zajêli miejsca na podium. Wystartowa³a te¿ siostra Przemka i niewykluczone, ¿e jest to jej mocny powrót do p³ywania.

Najwa¿niejsze jednak, ¿e w tym, co robimy odnale¼li¶my rado¶æ i satysfakcjê. Nie ograniczmy siê tylko do sporadycznych spotkañ na treningach p³ywackich, ale organizujemy sobie czas na rowerowych trasach czy te¿ spotkaniach na „piwku” i krêglach na przyk³ad. No i ca³y czas kto¶ ma nowe pomys³y. Oczywi¶cie realizacja ich nast±pi ju¿ nied³ugo, czyli w Nowym Roku.

Waldek Kania